ยอดปลดลูกจ้างชั่วคราวมะกันพุ่ง ส่งสัญญาณวิกฤตตลาดแรงงาน ?

ผลรายงานจากสำนักงานสถิติ แรงงาน สหรัฐอเมริกา ซึ่งเดอะ วอลล์สตรีตนำมาเปิดเผยเมื่อต้นสัปดาห์ ดูจะเป็นอีกสัญญาณเตือนภัย แนวโน้มภาวะเศรษฐกิจสหรัฐที่ประเทศคู่ค้าและทั่วโลกต้องจับตาดูให้ดี

เมื่อรายงานจากสำนักงานสิถิติแรงงานระบุ ว่า การจ้างแรงงานชั่วคราวในสหรัฐช่วง 6 เดือนที่ผ่านมามีอัตราลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะสถิติของเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาซึ่งปรากฏว่ามีการจ้างงานลูกจ้างชั่วคราวลดลงกว่า 2% นับตั้งแต่ต้นปี ทั้งที่กำลังแรงงานชั่วคราวเป็นอีกหนึ่งดัชนีชี้วัดสถานการณ์ตลาดแรงงานทั้งระบบ และที่ผ่านมากำลังแรงงานกลุ่มนี้ยังเป็นอีกหนึ่งแรงหนุนให้เกิดความคล่องตัวในการดำเนินธุรกิจของบริษัทต่างๆ

ข้อมูลจาก บริษัทแมนพาวเวอร์ อิงก์ ธุรกิจจัดหางานขนาดใหญ่เบอร์ 2 ของโลกระบุว่า รายได้ของบริษัทในไตรมาส 2 ลดลงไปกว่า 9% ขณะที่ความต้องการแรงงานผ่านการจัดหางานของบริษัทกลับมีสถานการณ์ตกลงไม่ต่างกันอีกต่างหาก

ไม่เว้นแม้แต่ บริษัทเคลลีย์ เซอร์วิส อิงก์ บริษัทจัดหางานสำหรับแรงงานในโรงงานอุตสาหกรรมและงานธุรการทั่วไป ซึ่งเปิดเผยว่า ในไตรมาสที่ผ่านมารายได้ของบริษัทในสาขา ที่ตั้งอยู่ที่อเมริกาเหนือตกลงถึง 6%

รวมทั้งบริษัทจัดหางานที่ได้รับความนิยมใช้บริการจากธุรกิจรายใหญ่หลายแห่งในสหรัฐ เช่น บริษัทเดอะ ทรอย ในรัฐมิชิแกน ยังยอมรับว่าบริษัทเห็นถึงสัญญาณการตัดลดกำลังแรงงานและหยุดการคัดเลือกลูกจ้างชั่วคราวจากบริษัทขนาดใหญ่หลายแห่งมาตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงที่ผ่านมา และทำให้ในขณะนี้บริษัทเดอะ ทรอยต้องตัดสินใจปิดสาขาบริษัทไปแล้ว 40 แห่ง จากที่มีอยู่ทั้งหมด 800 แห่งในทวีปอเมริกาเหนือ

ความกังวลที่เกิดขึ้นจากสถานการณ์การตัด ลดการจ้างแรงงานชั่วคราวในกิจการหลายประเภท ในสหรัฐ ขณะนี้กำลังสร้างแรงกระเพื่อมให้กับแรงงานกลุ่มใหญ่ หรือลูกจ้างประจำใน บริษัทห้างร้านและโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ เกิดความวิตกว่าสถานการณ์ลดอัตราการจ้างงานแรงงานชั่วคราวจะนำไปสู่การเลิกจ้างพนักงานประจำหรือไม่

เมื่อในอดีตที่ผ่านมามีบทเรียนและเหตุการณ์ลักษณะเริ่มต้นคล้ายกันนี้ปรากฏให้เห็นมาก่อนแล้ว เช่น สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อปี 2544 เมื่อการจ้างงานอัตราแรงงานชั่วคราวลดลงและหลังจากนั้นไม่ถึง 10 เดือน ความตกต่ำทางเศรษฐกิจและการลดลงของการจ้างแรงงานในระบบทั้งหมดก็เกิดขึ้น

แม้ในขณะนี้จะยังไม่มีใครออกมายืนยันฟันธงว่า สิ่งที่เคยเกิดขึ้นเมื่อทศวรรษที่แล้วจะเกิดขึ้นซ้ำอีกในรอบนี้หรือไม่ และยังไม่มีใครออกมายืนยันถึงความเชื่อมโยงระหว่างการถ่ายเทของตลาดแรงงานลูกจ้างชั่วคราวกับลูกจ้างประจำว่ามีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่ อย่างไรด้วยแล้ว

แต่ในเวลานี้ความอ่อนแอของอัตราการจ้างแรงงานชั่วคราวได้เป็นสัญญาณน่าเป็นห่วงถึงสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจโดยรวมที่เกิดขึ้นในสหรัฐเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากอัตราการว่างงานที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา พร้อมกับการลดลงของค่าจ้างแรงงานรวมกับรายงานผลการสำรวจเบื้องต้นจากทางการสหรัฐ ซึ่งระบุว่าการจ่ายเงินชดเชยสำหรับแรงงานที่ถูกเลิกจ้างหรือผู้ไม่มีงานทำในสหรัฐมีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัวด้วยแล้ว ยิ่งแสดงปัจจัยน่าเป็นห่วงให้กับระบบเศรษฐกิจโดยรวมของสหรัฐและประเทศคู่ค้ามากยิ่งขึ้น

ริชาร์ด วาห์ลคิวส์ ประธานสมาคมแรงงานอเมริกัน จากภาคธุรกิจการค้าสินค้าระบุว่า ในการทำธุรกิจโดยทั่วไปยังเชื่อได้ว่าจะมีการปลดคนงานหรือลูกจ้างชั่วคราวก่อนการปลดหรือเลิกจ้างพนักงานประจำของบริษัท แต่ในขณะที่บริษัทจัดหางานโดยเฉพาะในกลุ่มบริษัทจัดหางานสำหรับงานชั่วคราวต่างๆ ได้รับคำเตือนจากลูกค้าหรือบริษัทเจ้าของธุรกิจหรือกิจการเพิ่มขึ้น บริษัทจัดหางานเหล่านี้ยังคงปักใจเชื่อว่าสถานการณ์ในเวลานี้ยังไม่ถึงขั้นรุนแรง

ส่วน ชาร์ลส ซิคริสต์ ประธานและประธาน เจ้าหน้าที่บริหาร บริษัทสติเวอร์ สตาร์ฟ เซอร์วิส อิงก์ ซึ่งเป็นธุรกิจที่มีสาขาอยู่ทั่วสหรัฐ และ ตั้งสำนักงานใหญ่ที่ชิคาโกระบุว่า แม้ผลการดำเนินกิจการตั้งแต่ช่วงฤดูร้อนปีก่อนจะไม่ได้ หวือหวาอะไร แต่ผมยังเชื่อมั่นว่าสถานการณ์ ในตอนนี้จะไม่กลับไปซ้ำรอยความตกต่ำทางเศรษฐกิจเหมือนที่เคยเกิดขึ้นเมื่อปี 2524, 2534 และ 2544 อีก

โดยสถานการณ์ในทศวรรษ 1990 เกิดขึ้นจากบริษัทหรือธุรกิจต่างๆ ที่ขยายกิจการและเพิ่มกำลังแรงงานในตลาดมากขึ้น ทั้งที่ไม่ได้ให้คำมั่นใดๆ ว่าจะปรับจากลูกจ้างชั่วคราวไปเป็นพนักงานประจำ ดังนั้นในเวลานั้นจึงเกิดการโป่งพองของอัตราแรงงานชั่วคราวในตลาดจาก 1.2 ล้านคนเมื่อต้นทศวรรษ 1990 ไปเป็น 2.7 ล้านคนในเดือนเมษายน 2543 ซึ่งเป็นช่วงเวลาก่อนหน้า การเกิดขึ้นของความตกต่ำทางเศรษฐกิจเมื่อปี 2544 ไม่นาน

ด้วยเหตุนี้การเติบโตขึ้นเพียงเล็กน้อยของกำลังแรงงานชั่วคราวในระบบที่เพิ่มขึ้นเมื่อปี 2548 ตามรายงานของสำนักงานสถิติแรงงานสหรัฐ ได้เปิดเผยว่า มีกำลังแรงงานชั่วคราวในขณะนี้อยู่ที่ 2.6 ล้านคน โดยมี 2% ในจำนวนนี้เป็นแรงงานนอกภาคการเกษตร

ดังนั้น ความต้องการแรงงานชั่วคราวที่ลดลงครั้งล่าสุดนี้ จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผู้ติดตามสถานการณ์ กำลังแรงงาน และภาวะเศรษฐกิจออกมาเตือนให้จับตามอง เนื่องจากแรงงานกลุ่มนี้แม้จะเป็นเพียงแรงงานพื้นฐานที่ไม่ต้องใช้ทักษะในการทำงานมาก อยู่ในภาคอุตสาหกรรมการผลิตเช่นโรงงานและการก่อสร้าง แต่ก็เป็นดัชนี ชี้วัดการเติบโตทางเศรษฐกิจด้วยเช่นกัน

ที่มา : ประชาชาติธุรกิจ วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ปีที่ 31 ฉบับที่ 3927 (3127) หน้า17 http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02for02300850&day=2007/2007/08