เสียงคนงาน

นางสาวทินนา บุญสูงเนิน
1 ในคนงานที่ยังปักหลักเรียกร้องความเป็นธรรมอยู่ใต้ถุนกระทรวงแรงงาน

"พี่เป็นลูกจ้างรายวัน ได้วันละ 170 บาท อยู่แผนกเย็บตัวอย่าง ตอนนี้ตั้งท้องได้ 7 เดือนกว่า กำหนดคลอดเดือนธันวาคมนี้ ช่วงที่ท้องได้ 5 เดือน นั่งเย็บผ้าอยู่ดี ๆ ปรากฏว่านำเดินก่อนกำหนดต้องไปหาหมอ หมอให้สั่งให้พักงาน 15 วัน ซึ่งตอนนั้นได้รับค่าจ้างเต็ม แต่พอมาครั้งที่ 2 น้ำเดินก่อนกำหนดอีก หมอจึงสั่งให้พัก 15 วันเหมือนเดิม แต่คราวนี้ได้รับค่าจ้างคิดแค่ 4 วัน ทั้ง ๆ ก่อนหน้านี้ทำงานมาเราไม่เคยขาดงานมาก่อน ลาป่วย 2 ครั้งก็ 30 วันพอดีที่กฎหมายกำหนดไว้ ว่าให้ลาป่วยแล้วได้รับค่าจ้าง

หลังจากนายจ้างปิดโรงงานตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคมที่ผ่านมา เราก็ประสบปัญหามาตลอด เพราะเราไม่มีเงินสำหรับค่าใช้จ่ายในแต่ละวัน ยิ่งตอนนี้เรากำลังตั้งท้องอยู่ด้วย ยิ่งต้องใช้จ่ายมากกว่าคนอื่น เพราะอยู่ที่นี่ได้มีข้อตกลงร่วมกันว่าจะให้กินข้าววันละ 2 มื้อ คือ 10.00 น. และ 16.00 น. แต่เราท้องอยู่เราถึง 10.00 ไม่ไว้ ก็ต้องไปหาโจ๊กกินในตอนเช้าก่อน

พี่ได้รับเงินงวดสุดท้ายในวันที่ 5 ตุลาคม 2545 จำนวน 660 บาท หลังจากนั้นโรงงานก็เริ่มมีปัญหาจนกระทั่งนายจ้างปิดโรงงาน เราไม่มีงานทำ โชคดีที่ยังมีเงินจากกการเล่นแชร์จำนวน 3,000 บาท แต่ก็ต้องนำไปจ่ายค่าห้อง 1,000 กว่าบาท ที่เหลือก็เก็บไว้ใช้จ่ายในแต่ละวัน และได้เงินจากกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างจำนวน 3,570 บาท ซึ่งเงินนี้ก็ต้องเก็บไว้สำหรับหาหมอ เพราะหมอนัดไว้แล้ว

ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเลยว่าจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าคลอด เพราะตอนนี้ไม่มีงานทำ แถมแฟนก็มาทิ้งเราไปอีก ทำให้เราต้องรับผิดชอบภาระทั้งหมดคนเดียว จึงอยากวอนนายจ้างให้ออกมารับผิดชอบเรื่องราวทั้งหมด ไม่ใช่ปล่อยให้ทุกคนตกงานกันอย่างนี้ เพราะคนแค่คนเดียว ทำให้คนอีกนับพันคนต้องเดือดร้อนเป็นอย่างมาก"